۲۸ مرداد ۱۳۹۶

زیارت

حکمت زیارت
معنای زیارت
زیارت در روایات

متنی که پیش رو دارید حاصل تلخیص و نکته برداری حقیر از متن کتاب ادب فنای مقربان اثر استاد آیت الله جوادی آملی قدس سره ( ج اول ، صفحه ۱ -۳۱ ) است . در این متن اغلب به  جهت کامل بودن سخن خود استاد ، بنده عین متن کتاب رو نقل کرده ام و در ما بقی هم خلاصه و مفهوم را نوشته ام که سعی کرده ام در انتقال مفهوم صادق باشم از خوانندگان عزیز تقاضا دارم اگر در این متن اشکالی می بینید که با منظور و متن کتاب مذکور تطابق ندارد لطفا بنده را در جریان بگذارید تا در صورت صحت تصحیح کنم نظرات و انتقادات خود را با ما در میان بگذارید.


حکمت زیارت

– زیارت حضور عارفانه عاشق دردیار معشوق و اظهار ارادت و محبت به محبوب و اعلام وفاداری صادقانه است

 

فلسفه زیارت

– گرامیداشت افراد شایسته و متحول کننده تاریخ … و زنده نگه داشتن یاد آنها لازمه محبت انسان به نیکی ها و کمالات است و امری فطری است

ویژگی های امور فطری :

همگانی باشد و اختصاص به ملیت و سرزمینی و … نداشته باشد
نیاز به تعلیم و تعلم ندارد بلکه در نهاد آدمی است
تبلیغات منفی آن را ریشه کن نکند ( ممکن است  از شدت آن بکاهد )
– امور فطری به لحاظ هاهنگی آن  با  طبیعت انسان و نظام خلقت ، اگر در مسیر صحیح قرار گیرند و به شیوه پسندیده از آن استفاده شود قطعا موجب کمال انسان خواهد بود ( ر.ک فطرت در قرآن ، ص ۲۶ ).
– نکوداشت افراد بزرگ در تاریخ و عصر حاضر ادامه داشته است ، ریشه این بزرگداشت افراد  ریشه در عشق و ارادت فطری انسان به کمال دارد.
– از عوامل و انگیزه های عبادت آدمی در پیشگاه کمال مطلق (خداوند) نیز همین کمال دوستی است .
– سر ناپایداری یاد طالحان ، ریشه نداشتن این گونه شخصیت ها در عواطف و احساسات انسان هاست .
– افرادی که این شخصیت ها (منظور طالحان است ) را تمجید می کنند از روی منافع و غرایض تمجید می کنند .
– جریان حق در طول تاریخ همواره به یکدیگر متصل بوده است ولی جریان باطل همواره جدا بود و تکریم های ظاهری تنها برای رسیدن به اهداف خودشان است .
–  شخصیت های صالح ریشه در عواطف ملل دارند و نامشان همواره زنده می ماند و  علاقه مندان آنان تا قطع قدم ثابت قدم می مانند .
– ذکر مناقب ائمه علیهم السلام ، شادمانی در سرور و اندوه در مصایب آنان باعث تقرب به خداست و تحکیم پیوند با خلیفه خداست و دلیل این است که ارتباط عقلی و عاطفی با آن ذوات نوری و انسان های کامل مایه بهره وری از قرآن و استفاده از سنت معصومان است .

–  این خروش خودجوش به هر کند ذهنی و دیرباوری می فهماند که خون حسین بن علی علیه السلام در عاشورا ۶۱ هجری در گوشه ای دور افتاده از سرزمین عراق ، یعنی کربلا هدر نرفت بلکه به اراده پروردگار عالم همه فطرات آن به پیکره عالم اسلام تزریق شد و همان است که هر ساله طنین ” هل من ناصرا ینصرنی امام حسین علیه السلام را در گوش جهانیان زمزمه می کند .

معنای زیارت :

-زیارت از ریشه زور است اصل این واژه به معنای میل و عدول از چیزی است . دروغ از از آن جهت زور گفته اند که مایل و منحرف از راه حق می گردد .
زائر را از آن جهت زائر می گویند که وقتی به زیارت تو می آید از غیر  تو عدول می کند و رو بر می گرداند از این رو برخی زیارت را به معنای قصد و توجه معنی کرده اند  
نیز برخی گفته اند : این که بر ملاقات اولیا و بزرگان ، اطلاق زیارت شده از آن جهت است که این کار ، انحراف از جریان مادی و عدول از عالم طبیعت و توجه به عالم روحانیت است .

زیارت در روایات :

– عبدالله بن عمر از رسول الله صلی الله علیه و آله نقل می کند که فرمودند :
« هرکس به زیارت من بیاید و انگیزه ای جز زیارتم نداشته باشد، بر من لازم است که شفیع او در روز قیامت باشم . »
علامه امینی این حدیث را از شانزده تن از حفاظ و محدثان اهل سنت نقل می کند ( الغدیر ، ج ۵ ، ص ۹۷ )
و نیز  عبد الله عمر از قول رسول اکرم صلی الله علیه و آله نقل می کند:
« من زار قبری وجبت له الشفاعتی »
( الغدیر ، ج ۵ ، ص ۹۳ به روایات ۴۱ نفر از بزرگان اهل سنت )

خصوصیات زیارت مزور از نزدیک :

– بهره مند شدن از فضای معنوی حرم های شریف
– گسترش فرهنگ توحیدی و ولای اهل بیت علیهم السلام
– نشانه صداقت مزور
– ارتباط ملت ها
– عمل به توصیه قرآن
– وفاداری و تعهد به پیمان بسته شده با مقتدا
– بهره مندی از برکات و تاثرات اجتماعی

از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله نقل می کنند که فرمود :
« یا علی من زارنی فی حیاتی او بعد موتی او زارک فی حیاتک او بعد موتک او زار ابنیک فی حیاتهما او بعد موتهما ضمنت له یوم القیامه ان اخلصه من اهوالها و شدائدها حتی اصیره معی فی درجتی »
 ( وسائل ، ابواب المزار ، باب ۲ ح ۱۶ ، ج ۱۴ ، ص ۳۲۸ )  
این روایت دال بر یکسان بودن مرگ و حیات ائمه علیهم السلام است .
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله :
« یا علی … نابخردانی از مردم ، زائران قبور شما را سرزنش می کنند ، آنگونه که زنان نابکار بر اثر نابکاریشان سرزنش می کنند ، اینها اشرار امت من هستند ، شفاعت من به آنها نرسد و بر حوض من وارد نشوند. »
( تهذیب الاحکام ، ج ۶ ، ص ۲۲ ، ح ۵۰ ، باب فضل زیارت امیر المومنین علیه السلام و نیز بحار ، ج ۹۷ ، ص ۱۲۰ )

 

+ اختصاصی رهرو (بدون ذکر منبع کپی نکنید )

 

درباره نویسنده

مُصْطَفی اسدی (1415 ه.ق) هستم ، دانشجوی مهندسی برق . موضوعات مذهبی ، اعتقادی ، فکری ، ادبی بویژه شعر ، فیزیکی ، تکنولوژی ، سایبری ، رسانه‌ای و فرهنگی را دنبال می کنم. به نوشتن ، خواندن ، تحقیق ، یاد گرفتن ، یاد دادن ، برنامه نویسی و طراحی علاقه دارم . برای تفریح می نویسم ، مطالعه میکنم ، تحقیق میکنم ، یاد میگیرم و تلاش می کنم یاد بدم ، چند خط کد می نویسم و اگر مجالش باشه طراحی میکنم.

مطالب مرتبط

3 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *