۰۱ آبان ۱۳۹۶

شاید این جمعه بیاید شاید…

شاید این جمعه بیاید شاید…

خبر آمد خبری در راه است

 

                                    سرخوش آن دل
که از آن آگاه است

 

شاید این جمعه بیاید، شاید

 

                                                
پرده از چهره گشاید، شاید

 

دست افشان، پای کوبان میروم 

 

                                               بر
در سلطان خوبان می
روم

 

میروم بار دگر مستم کند

 

                                           بی پر
و بی پا و بی دستم کند

 

میروم کز خویشتن بیرون شوم

 

                                            پردهی لیلا رخی مجنون شوم

 

هر که نشناسد امام خویش
را 

 

                                               بر
که بسپارد زمان خویش را

 

با همهی لحن خوش آواییام

 

                                                    
در به در کوچه تنهایی
ام

 

ای دو سه تا کوچه ز ما
دورتر

 

                                               
نغمه
ی تو از همه پر شورتر

 

کاش که این فاصله را کم
کنی

 

                                               مهنت
این قافله را کم کنی 

 

کاش که همسایهی ما میشدی

 

                                             مایهی آسایهی ما میشدی

 

 هر که به دیدار تو نایل شود

 

                                               یک
شبه حلاّل مسائل شود

 

دوش مرا حال خوشی دست داد 

 

                                          سینه ما
را عطشی دست داد 

 

نام تو بردم لبم آتش گرفت

 

                                           شعله
به دامان سیاوش گرفت

 

نام تو آرامهی جان من است

 

                                               نامهی تو خط امان من است

 

ای نگهت خاستگه آفتاب

 

                                           بر من ظلمتزده یک شب بتاب

 

پرده برانداز ز چشم تَرم

 

                                                     
تا بتوانم به رخت بنگرم

 

ای نفست یار و مدد کار
ما

 

                                               
کـی و کجا وعده
ی دیدار ما

 

دل مستمندم ای جان به لبت
نیاز دارد

 

                                     به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد 

 

به مکه  آمدم ای عشق تا تو را بینم

 

                                تویی که نقطهی عطفی به اوج آیینم 

 

کدام گوشه مشعر، کدام کنج
منا 

 

                                     ز شوق وصل تو
در انتظار بنشینم 

 

ای زلیخا دست از دامان
یوسف باز کش

 

                                    تا صبا پیراهنش
را سوی کنعان آورد

 

ببوسم خاک پاک جمکران را 

 

                                                    
تـجلی
خـانه پیغمبران را

 

خبر آمد خبری در راه است

 

                                     سرخوش آن دل
که از آن آگاه است

 

شاید این جمعه بیاید، شاید

 

                                              پرده
از چهره گشاید، شاید  

 

                                                                                              
“مرحوم محمدرضا آغاسی”

درباره نویسنده

مُصْطَفی اسدی (1415 ه.ق) هستم ، دانشجوی مهندسی برق . موضوعات مذهبی ، اعتقادی ، فکری ، ادبی بویژه شعر ، فیزیکی ، تکنولوژی ، سایبری ، رسانه‌ای و فرهنگی را دنبال می کنم. به نوشتن ، خواندن ، تحقیق ، یاد گرفتن ، یاد دادن ، برنامه نویسی و طراحی علاقه دارم . برای تفریح می نویسم ، مطالعه میکنم ، تحقیق میکنم ، یاد میگیرم و تلاش می کنم یاد بدم ، چند خط کد می نویسم و اگر مجالش باشه طراحی میکنم.

مطالب مرتبط

0 نظر

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *